تهویه مطبوع

 

تعریف تهویه مطبوع

تهویه مطبوع که در انگلیسی Air Conditioning نامیده می شود ، به معنی فرآیند تنظیم رطوبت ، دما و سرعت جریان هوا است که سبب آسایش و راحتی انسان می گردد .

تمام سیستم های تهویه مطبوع دارای یک سیال هستند که گرما و سرما را منتقل می کنند که بر اساس همین سیال می توان این سیستم های تهویه مطبوع را به دسته های سیستم تهویه مطبوع تمام آب ،  سیستم‌های تمام هوا  و سیستم تهویه مطبوع آب و هوا تقسیم نمود.

 

ضرورت تهویه مطبوع

ایجاد آسایش سرمایشی و گرمایشی .
افزایش کارآیی و عملکرد افراد با ایجاد شرایط مطلوب حرارتی-برودتی در محیط کار.
ایجاد شرایط مطلوب هوا برای انجام فعالیتهای خاص صنعتی، پزشکی، تحقیقاتی و غیره .
به دلیل اهمیت و ضرورت تهویه مطبوع ، از آن به عنوان قلب ساختمان یاد می گردد.

 

بخش های یک سیستم تهویه مطبوع

پمپ ها : وظیفه حرکت دادن سیال را به عهده دارند.

مخازن انبساطی: تنها در سیستمهای تهویه مطبوع تمام آب وجود دارند.

کویل ها: محلهای تبادل حرارت در سیستم‌های سرمایش گرمایش هستند و به دو دسته سرمایشی و گرمایشی تقسیم می شوند.

رطوبت گیرها: این .سایل با سرد کردن هوا دمای آن به زیر نقطه شبنم می‌رساند و رطوبت هوا به صورت قطرات ریز آب از هوا خارج می‌شوند.

هواکش و فن ها:  قلب تپنده دستگاه های تهویه مطبوع هستند و وظیفه جابجایی هوای گرم یا سرد عبوری از کویل‌ها را دارند.

 

نحوه کار کرد سیستم تهویه مطبوع

در ویدیو زیر که با زبان انگلیسی است می توانید به صورت مختصر با فرآیند تهویه مطبوع آشنا شوید:

.

[aparat]http://www.aparat.com/v/TKbOU[/aparat]

[aparat]http://www.aparat.com/v/JlbYz[/aparat]

[aparat]http://www.aparat.com/v/hxHjE[/aparat]